Bibi Blocksberg En Het Geheim Van De Blauwe Uilen -
Toen sloot ze haar ogen. In plaats van te willen overmeesteren, luisterde ze naar het water. Ze voelde zijn eenzaamheid, zijn eeuwige vallen. Zachtjes legde ze haar hand op een natte steen en dacht: "Rust nu maar."
Terwijl Bibi door oude toverstokken en vergeelde recepten bladerde, vond ze iets vreemds: een kleine, glazen bol waarin een diepblauw veertje zweefde. Zodra ze het aanraakte, gloeide het bolletje op. Abraxas krijste luid. Bibi Blocksberg en het Geheim van de Blauwe Uilen
"Wat is er, Abraxas?" vroeg Bibi. "Je bent al de hele dag zo onrustig." Toen sloot ze haar ogen












