Bu ritüel, “Sikis Gecesi” olarak anılmış ve nesilden nesile aktarılarak bir kutlamaya dönüşmüş. Her yılın en uzun gecesinde – kışın en koyu saatinde – köylüler bir araya gelir, rüzgârın taşıdığı eski şarkıları söyler, ateşin sıcaklığıyla içsel yolculuklarını tamamlarlar. a. Temizlenme ve Sırlı Çiçekler Sikis Gecesi’nden bir gün önce, köyün kadınları “Temizlenme Çiçeği” (Siyah çiçek) adlı nadir bir bitkiyi toplar. Çiçek, bir litre suya konularak akşam saatlerinde köy meydanının ortasına dökülür. Bu su, rüzgârın taşıdığı enerjiyi “süzer” ve gece boyunca içen herkesin düşüncelerini berraklaştırır.
Şarkılar bittiğinde, herkes sessizce oturur ve rüzgârın taşıdığı “ses”yi dinler. Bu ses, bazen bir çocuğun neşeli kahkahası, bazen bir kadının gözyaşı, bazen de bir çiçeğin nazik hışırtısı gibi duyulur. Bu an, içsel bir arınma ve yenilenme anıdır. Fredrikas-ta Sikis Geceleri
Kadınlar, “Temizlenme Çiçeği” suyunu yudumlarken, erkekler eski şarkı sözlerini söyler. Şarkıların notaları, rüzgârla birleşir ve gökyüzünde yankılanır. Bu an, bir “rüya geçidi” olarak kabul edilir; herkesin içindeki gizli arzular ve korkular hafifçe ortaya çıkar. Bu ritüel, “Sikis Gecesi” olarak anılmış ve nesilden
Erkekler, büyük büyük dedelerinin anlattığı efsaneleri, kahramanlık hikâyelerini ve eski şarkı sözlerini hazırlar. Bu sözler, rüzgârla birlikte taşınacak ve “Sikis” adındaki bilgenin ruhu gibi kulaklara ulaşacaktır. büyük büyük dedelerinin anlattığı efsaneleri